Van regen naar zonneschijn..

De redactie van deze website wordt dit jaar voor het eerst voor een groot deel vanuit Frankrijk gedaan. We bezitten daar sinds 2018 een Frans huis en we zijn van plan er van het voorjaar tot en met eind oktober  te gaan verblijven. Dit jaar lukte ons dit vier keer een maandje. Natuurlijk hebben we vanzelfsprekend een kort lijntje via internet met het thuisfront. Daar zijn ze vermoedelijk ook blij dat ze even van ons af zijn.

Toen we in september jl. weer vertrokken naar Frankrijk zagen we veel water uit de hemel komen en dat was – volgens weerdeskundigen – dan ook wel nodig. Maar ik vind het drie keer niks. Fijn was het om te zien dat de zon er af en toe doorkomt en dan een fraaie regenboog produceert.
Ik heb echter na lang zoeken nog altijd geen pot met goud kunnen ontdekken onderaan die regenboog.

Zonneschijn
De zon laat zich in Frankrijk nu eenmaal wat vaker en langer zien dan in Nederland. Dat is een van de redenen dat we hier graag zijn. De rust van de vulkaanstreek (Puy) waar we verblijven (werelderfgoed inmiddels) doet ons meer dan goed. Het leven in het drukke westen van ons land (Leiden e.o.) – met overvolle agenda’s voor een ieder – is een wereld van verschil.

Ik ontving een (jaloers) app’je van het thuisfront (zie foto rechts) met de temperaturen van dit weekend in onze omgeving. Te zien is dat we heerlijk terras en tuinweer hebben en waarschijnlijk even een kleurtje oplopen of gaan bijwerken. Dat is dan voor degene die tegen die zon kan, ik moet er niet te lang in vertoeven, want niet zo goed voor mijn gestel. Niets bijzonders hoor, voel me er goed bij.
Vlakbij hebben we in een klein dorpje (Marcillat en Combraille) een heerlijk terras gevonden bij de lokale tabak en goktent met fantastische rosé uit de zuidelijke warmtestreek. Ook zo’n slank tapbiertje (Paulaner) is niet te versmaden.
Zo. Heb ik jullie nu al een beetje jaloers gekregen?
Dat is het leuke m.i. van deze blog. Je kunt alle bezoekers (toch weer met ca. 18.000 deze maand) even lekker maken.
‘Lekker maken ..’; is dat typisch Leids?

Chateau
In ons dorp – ik schreef er al vaker iets over – is een chateau vanuit de 11e of 12de eeuw en die is de afgelopen periode (ongeveer tien jaar) flink in alle vroegere luister bijgewerkt en opgeknapt. Er is zelfs een oude slotgracht omheen – inmiddels droog – waar je nu een mooie rondwandeling kunt maken. Ik zal er nog eens een fotoserie van maken en die hier dan plaatsen.
Voor jullie beeld plaats ik hier alvast een fraai plaatje. Als je onder de poort doorgaat kom je op een groot dorpsplein met onder meer het gemeentehuis van Pionsat (Mairie). Echter ook nog enkele winkeltjes en een restaurant dat jammer genoeg zelden open gaat.
De Fransen werken om te leven en leven niet om te werken.
Een mooie gedachte om deze blog mee af te sluiten.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.