Het kampioenschap van het Nederlandse journaille

Het kampioenschap van het Nederlandse journaille! Dit traditionele schaakkampioenschap bij het Tata Steel Chess Tournament wordt al sinds de jaren negentig van de vorige eeuw in het kustdorp Wijk aan Zee gehouden. Eén van de starters van dit kampioenschap Alexander Münninghoff was er als jarenlange deelnemer dit keer niet bij, maar volgens een welingelichte bron (deelnemende schaakvriend René Nijland) zal hij na een behandelingsperiode er volgend jaar ‘gewoon’ weer bij zijn. VRobert Moens en winnaar Peter Boeloor die paar lezers onder jullie die Münninghoff niet kennen heb ik hier een linkje naar één van zijn (familiekroniek) roerselen: De Stamhouder. Volgens één van de andere – nog altijd deelnemende – starters, Hans Berrevoets, is dit zomaar al de 31ste editie bij dit prestigieuze 82ste schaaktoernooi.

Journaille kampioen Peter Boel (New in Chess)
Door het ontbreken van zeker nog vijf sterke (schaak)journalisten werd het voor de meervoudig winnaar van dit toernooi, Peter Boel, een stuk makkelijker om die titel opnieuw binnen te halen. Zoals winnaar Boel bij de prijsuitreiking zou verklaren is dit zijn dertiende titel. Hij scoorde 6½ punt uit zeven ronden. Uittredend kampioen is Benno de Jongh (Dagblad v/h Noorden) en werd dit keer tweede met 5½ punt, dus opRedacteur Jan Bey een vol punt achterstand van Boel. Op Beygaande foto van de prijsuitreiking – voor de verzamelde pers foto – zien jullie achter de rug van Robert Moens (Tata Steel) Benno de Jongh (met bril) en de nummer drie in de eindstand René Nijland (Deventer Dagblad). Mijn deelname (gedeeld vijfde met 4 punten) mag geen naam hebben, maar achteraf gezien met twee gewonnen partijen, twee remises en drie bye’s in de avonduren viel die score wel mee. Maar niet genoeg om mijn krant in een bericht te halen 🙂 het LD. (Foto rechts van ondergetekende is van Harry Gielen)

Overige uitslagen en de eindstand.

Evenementen
Tata Steel Chess heeft er dit jaar tevens enkele andere evenementen aan toegevoegd. Zo was er dit keer maar één ronde van de Masters (wereldtop) op reis. Dus uit het vertrouwde huis van de speelzaal in de Moriaan. Dit keer afgelopen donderdag de 16e in het PSV stadion te Eindhoven. Het werd een fraai evenement en een goede pers.
Daarnaast zijn er allerlei leuke nevenzaken te bewonderen.

Al of niet
Zo was er dit weekeinde ook een familie evenement, zodat die al of niet schakende vader en/of moeder zich met hun al of niet schakende kinderen konden vermaken. Bijv. schrijvers en ‘sters signeerden hun boek voor de schaakkids. Die kunnen dan later terugkijken op een ‘meet and greet’ met een al of niet bekende Nederlander. Zie een filmpje van die familiedagen

Op de officiële toernooisite kunnen jullie meer nieuws vernemen.

JB.

Een nieuw jaar met nieuwe kansen

Met de titel ‘Een nieuw jaar met nieuwe kansen‘ pakken vele ploegen in het spel of sportjaar 2020 met nieuw elan de competitie weer op. Op deze website kletsen we jullie in een verslag bij over veel soorten spel en/of sport uit Leiden en de regio. Dat doen we al sinds 2013, dus gaan we alweer het zevende jaar in.
Het gaat snel: ‘time flies when you’re having fun..’. Standaard antwoord is dan vaak: ‘But memories last forever.

Competities
Dagbladen met het dagelijkse nieuws uit Leiden en omstreken zijn in onze regio het Leidsch Dagblad en Leids Nieuwsblad. Beide bladen schitteren door het ontbreken van ander spel of sport nieuws. Jammer, gemiste kans voor een grotere abonneebestand.
Ik heb dit jarenlang voor het Leidsch Dagblad mogen doen in een vaste rubriek op woensdag of donderdag. Echter werd dit in 2013 wegbezuinigd. We zijn toen gestart met deze website spelofsport.nl en mogen maandelijks rekenen op veel bezoekers/kijkers/lezers (ca 20.000). Daar zijn we natuurlijk hartstikke blij mee. Met onze correspondenten en scribenten – verslagen worden elke week/maand naar onze redactie gezonden – van het andere sportnieuws zijn we natuurlijk heel blij.

Evenementen
Ook zijn er vaak evenementen waar een verslag niet over mag ontbreken. In januari is dit jaarlijks het oudste en grootste internationale schaaktoernooi ter wereld: Tata Steel Chess. Dit jaar van 10 – 26 januari in Wijk aan Zee, zie een foto onderaan met zicht vanuit de duinen naar het dorp. Op deze foto rechts ontbreekt logischerwijze de grote rookwolken van de ovens van Hoogovens/Corus/Tata Steel. Daar is onlangs veel ongezond nieuws over naar buitengekomen. Maar dat gaan we hier verder niet behandelen, gewoon omdat dit voor deze site geen thema is.
Lees op de site mijn eerste bijdrage over dit toernooi. Er zullen deze maand nog enkele wapenfeiten uit het toernooi in een verslag voorbij komen.

Sponsoring..

Bovenaan deze blog staat m’n kortste titel van de afgelopen jaren in een blog of een artikel van de website Spel of Sport. Van harte beste lezers, maar het is goed voor zoekopdrachten van meneer of mevrouw Google. Ik zou er normaal gesproken een uitroep- of vraagteken bijzetten, ware het niet dat dit dan weer andere verwachtingen schept. Sowieso zijn leestekens al een beetje taboe aan het worden. Enfin, de SEO van mijn website(s) laat ik graag over aan een programma hiervoor. Dan hoef ik daar ook geen cursus over te gaan volgen. Slim hè? Alhoewel, volgens mijn ‘SEO progje’ heb ik nu weer juist een te korte titel.

Steun, donaties, sponsoring
Persoonlijk loop ik jarenlang achter financiële steun aan voor diverse sportevenementen, maar voornamelijk toch voor schaaktoernooien. Bloed kruipt waar het – bijna – niet gaan kan. Echter lukte de sponsoring bijna altijd wel. Zo heb ik – samen met m’n team van liefhebbers – met succes reeds dertien edities van het Leiden Chess Tournament mogen organiseren. Veelal ook op een topsportniveau met grootmeesters uit de wereldtop honderd. Kost dan wat, maar dan heb je ook wat.

Doorstart
Voor de veertiende editie van dit internationale schaaktoernooi ben ik samen met een jonge groep een doorstart aan het maken. Voor dit doel heeft die jonge(re) groep een bijdrage nodig voor onder meer de aanschaf van het materiaal. Dus ben ik – btw al meerdere jaren – weer eens in de pen geklommen en heb een wens ingediend bij het Rabo wensenfonds voor Leiden en de regio. Het toernooi voorziet niet alleen in het feit dat je kunt schaken tegen toppers, maar ook om veel jeugdtalent te brengen naar een hoger niveau. Kijk maar eens naar LSG Leiden, dat reeds twee jaar op rij landskampioen is. Leiden is een schaakstad.
Gisteravond waren alle genomineerden voor 2019 opgeroepen (met maximaal vier personen per wens) om toch vooral je geldelijke steun te komen ophalen. Het e.e.a. gebeurde vanzelfsprekend met een mooie presentatie van de Rabo organisatie en zelfs met de kersverse nieuwe Leidse wethouder Ashley North voor Duurzaamheid, Mobiliteit & Beheer Openbare Ruimte. Hij was al zes weken in functie, vertelde hij. Zie hier een nieuwsbericht op onze site.

Wie schetste mijn verbazing toen ik daar opnieuw meerdere wensen in vervulling zag gaan bij vaak dezelfde personen die wensen hadden ingediend in januari van dit jaar. Zie mijn vorige blog in januari.
Wij zaten dan ook te wachten op een uitnodiging om op het podium te komen en dan een kaart omhoog te mogen houden met een bijdrage voor de doorstart van het Leiden Chess Tournament 2020 (9-19 juli). Helaas, samen met nog zo’n slordige dertig aanvragen, bleven we met lege handen achter.
Hoewel de netwerkborrel het na afloop weer goedmaakte met enkele hapjes en voor mij het eerste tapbiertje van het merk ‘Bud’. Niet slecht.
Volgend jaar gaat de Rabo over op een systeem van stemmen door zijn leden. En laat ik me dit keer nu bij de Rabo als lid te hebben aangemeld?!

In de herfst van alle zaken

De titel van deze blog ziet er zwaarder (op de hand) uit dan de bedoeling was en is. In alle jaargetijden van het leven komen er zaken voorbij die je verdriet, maar ook veel geluk brengen. Bijna filosofisch die zin hiervoor. Zo is het in feite ook, dacht ik later. Enfin, het is m’n bedoeling dat ik jullie even meeneem naar mooie (herfst)zaken en beelden. Natuurlijk zijn er verdrietige zaken (overlijden van een broer), maar gelukkig ook mooie zaken te beleven. Zo trouwde mijn jongste dochter onlangs (jaha, ik mocht haar weggeven..) en gaf ze een groot feest in het oude centrum van Leiden. Ze zag eruit als een (tranentrekkend) mooi engeltje.
Neehee, geen foto hier wegens de AVG-regels. Ook weer zoiets om nog eens een blog over te schrijven.
Spontaniteit is een uitstervend iets.

Zomer naar herfst
In de afgelopen periode (zomer naar herfst) waren er veel mooie plaatjes te schieten in zowel binnen- als buitenland. Nu ben ik gek op wereldfoto’s en zie af en toe prachtige plaatjes voorbij komen. Zo zien jullie hier rechts een fraai zomers beeld van de Leidse Korenbeurs van dit jaar. Bloemenpracht in het oude centrum, maar er zijn ook mooie beelden van met bloemen versierde bruggen in Leiden. En dan overgaande in evenzo mooie herfstkleuren.

‘Green Mountain State’
Zo zien jullie hier links een voorbeeld een fraai wereldbeeld van een meer in Vermont. Vermont is een van de staten van de Verenigde Staten. De standaard afkorting voor de “Green Mountain State”, zoals de bijnaam luidt. Maar dat is niet wat ik jullie duidelijk wilde maken.

Kijk nog eens goed naar dit fraaie plaatje van de natuur met z’n mooie herfstkleuren. Als je – net als ik – in de herfst van je leven zit ga je bepaalde zaken ‘overdenken’ en wil je in feite alleen nog maar genieten. Dus als jullie in de tweede helft van het leven verkeren, bedenk dan goed wat je eigenlijk nog wilt in het leven.
Of je doet het niet en speel je een spelletje of je gaat met je sport verder naar grote hoogtes..

Van oude en nieuwe dingen in het leven

Als je al een poosje in het leven staat – zoals uw eindredacteur – kijk je van veel dingen niet meer zo op. Het meeste heb je wel meegemaakt, denk je dan. Maar dat is echt (nog) niet zo. Zo heb ik inmiddels de mogelijkheid om tijdens de zomerperiode te vluchten uit een druk leven in het westen van Nederland naar een heerlijk rustig en vrij gelegen huis in de Franse Auvergne. Met ook nog een grote ommuurde tuin. Jaha, in die plaats die al twee keer eerder in het programma ‘Ik Vertrek’ is geweest.
Zo kan het voorkomen dat ik gedurende deze periode (nu dus) niet zo vaak actueel regionieuws op deze site plaatst.

Brandende wijsheid
Okay, ik zit wel regelmatig vanuit m’n luie stoel naar al het Leidse en regionieuws te kijken (via het digitale Leidsch Dagblad) en daarnaast door het kijken en staren naar de beroemde Franse Godin houtkachel, kan ik u af en toe toch deelgenoot maken van alle beslommeringen in de Franse streek: Puy.
Ja die van die berg (Puy de Dôme) die vaak in de Tour de France terugkeert om beklommen te worden. Maar dan met een fiets. Ik moet er niet aan denken. Bron Wiki: De Puy de Dôme is een grote lavakoepel en één van de jongste vulkanen in het Centraal Massief in Auvergne, het centraal zuidelijke deel van Frankrijk, met een hoogte van 1464 meter.
Dus even boven Clermont-Ferrand en grote plaats die we regelmatig bezoeken voor de aanschaf van (bouw) materiaal.

Waarom vertel ik dit?
Als je je afvraagt bij je bezoek aan deze website, waarom er van die nieuws dataverschillen optreden, dan weet je maar waarom. De redacteur zal af en toe een powernap maken in alle rust van het Franse leven op 500 lopen van een Boulangerie. Stokbroodje onder arm  naar huis terug en dan maar hopen dat je daar heel oud mag worden..

Maandje vrijaf en hop naar Frankrijk

Ik heb in de hele maand april geen enkele blog kunnen schrijven, maar u wel over de spel of sport op de hoogte gehouden. Dat kan altijd, zeg je dan, maar ik was echt druk met het opknappen van een Frans huis! Ja, echt?! Mijn vrouw en ik zijn al meer dan tien jaar op zoek naar een geschikte woning in Frankrijk. En dan bij voorkeur in de Auvergne. Dat lukte ons in het najaar van 2018 dan toch eindelijk. Ja, dat is de streek waar we al vele Nederlanders naar toe hebben zien gaan in het Tv-programma: ‘Ik Vertrek’.

Kijk u nog maar eens op dit bijgaande linkje van de uitzending van 4 mei jl. of klik links op de foto van het programma.

Pionsat
Het Franse Pionsat (ca. 1100 inwoners) heeft al twee keer in het middelpunt van dit programma gestaan. En afgelopen maand waren wij veel bezig met het opknappen van ons huis in datzelfde plaatsje (zie foto rechts). Ja sorry het is daar een erg mooie streek. We hebben daar ook nog een fruitboomgaard bij met een oppervlakte van 2100 m2.

Gelukkig beschikken we daar ook over een goede (voornamelijk Nederlandse) kennissenkring met veel grasmaai en ander apparatuur. Anders was dit voor mij een ‘beetje teveul’ geweest. Op bijgaande foto is goed te zien dat er nog avonden/nachten waren waarbij een goed brandende houtkachel een welkome warmte aanvulling bleek.

We gaan er deze zomer nog vaker naar toe en dan niet alleen voor het opknappen van het huis.
We willen ook zelf opknappen.

Eindelijk voorjaar of toch een zomertijd depressie?

Hoera, eindelijk voorjaar of toch een zomertijd depressie? De afgelopen dagen hebben we zowaar weer even buiten in onze voortuin kunnen genieten van de lentezon. Hoewel we ergens eind februari van dit jaar al eens een fraai weekend hadden met temperaturen rond de twintig graden – waarvan een ieder die ik sprak uitriep dat dit de eerste dag van de ‘Global Warming’ was.
Ik zie echter weer uit naar bijgaande weersverwachtingen. Heerlijke zomerzon en dagenlang buiten zijn: om te recreëren, lezen, hangen, zitten, slapen, terrasbezoek, etc. wat je ook wilt. Bijgaand plaatje is overigens niet de verwachting vanaf 16 april, maar een plaatje uit ons archief van 2018.

Zomertijd
Vanaf zaterdagnacht 30 maart om 02:00 uur gaat de klok gedurende de zomer weer een uurtje vooruit (tot eind oktober).
Ik schreef hierover al eerder in een blogartikel en dat er dan relatief veel mensen daar last van krijgen. Een depressie, zegt men zelfs. Ik heb daar gelukkig (even afkloppen) geen last van. Maar er zijn mensen die daar helemaal van slag van raken. Ik las afgelopen week zelfs een tip dat je dan eerder naar bed zou moeten gaan – en dat je dan daardoor ook eerder zou opstaan – en daarmee dan je ritme zo snel mogelijk weer in balans kunt brengen. Een goede tip dus. Lees ook Wikipedia hierover.

Van mij mag het weer warmer worden. Als je de uil van Minerva mag geloven was er zo’n warme periode enkele duizenden jaren geleden ook al. Maar ja, toen waren er toch minder planeet opwarmende mensen op aarde. Het orakel dan maar ..?

 

Kerst en de vaart der volkeren..

Ik heb hier al eens eerder in mijn columns iets geschreven over de ‘vaart der volkeren’, maar valt het jullie nu ook op dat de tijd wel heel erg snel gaat?! Je bent amper uit de zomerzon (hmm lekker) of je bent alweer een kerstboom aan het optuigen.
Ok, toegegeven het is maar wat je er van maakt en hoe je het ondergaat (beleven bedoel ik). Je kunt het simpel houden of je pakt helemaal uit met lichtjes in en buiten je huis. Er zijn fraaie voorbeelden van in alle media.
Bijgaand verlicht sfeerbeeld (rechts) in dubbel opzicht zegt wel iets omtrent het uitpakken bij de kerstviering.

Kerstboom met kluit
Nu ben ik iemand die – omdat de tijd zo snel voortraast – het beperkt tot een kleine kerstsfeer in het woonhuis. Dit jaar echter hebben we voor het eerst een verlichte kerstboom in onze voortuin! Een kerstboompje met kluit van vorig jaar heeft zowaar de lange hete zomer bij ons overleefd. En dan wetende dat die bomen wereldwijd in veel landen worden gekweekt en veelal met een voetenkruis worden geleverd en na de kerstdagen als een (bijna) kale boom voor de deur ligt.
Na de kerst worden die bomen veelal bij de gemeente ingeleverd om te worden opgestookt. Je kunt er in Leiden zelfs een prijsje mee winnen. Moet je het wel inleveren op zo’n gemeentelijk depot natuurlijk. Het (in)leveringsbonnetje is dan tevens je loterijbriefje. Ik weet echter niet of Leiden dat dit jaar (2018/2019) weer heeft gepland. Je kunt je oude boom echter ook gewoon naar de Milieustraat brengen. Er is zelfs extra avond openstelling op 3 januari 2019, dacht ik ergens te hebben gelezen.

Sfeerlichten
Wat wel erg leuk is dat de winkelstraten gezellige sfeerlichten tonen. Het roept een bepaald geluk, rust en vrede op. Mooi als dat toch eens zou kunnen en niet alleen bij de kerstviering.

Alle foto’s in dit dagboek bericht tonen een dergelijk vredig sfeertje.
Het geeft mij tevens een mooi eindejaarsgevoel. Rond de kerstdagen en aan het begin van 2019 zult u hier dan ook minder competitieberichten kunnen lezen, simpel omdat de competitie van sommige spel of sporten een winterstop houden.

Neemt niet weg, dat de SOS redactie en al onze correspondenten u fijne dagen en een veilige jaarwisseling wensen.

Leidse Pieterskerk, het tafereel voor een schaakevenement

perspresentatiebannerAltijd leuk als een kerk het tafereel voor een schaakevenement is, zeker als dat de prachtige Pieterskerk in Leiden is. Op deze locatie – die sinds 1970 geen dienst meer doet als kerk, maar uitsluitend voor evenementen gebruikt wordt – wordt straks een buitenronde van het wereldberoemde TaTa Steel Chess Tournament gespeeld. Nadat de toernooidirecteur – Jeroen van de Berg – de namen van de deelnemers in het hoofdtoernooi bekend had gemaakt wordt de aanwezigen een rondleiding door de kerk aangeboden. In eerste instantie ben ik de enige die hier gebruik van maakt en dus krijg ik een privé rondleiding van een alleraardigste jongeling die verantwoordelijk is voor de marketing van de Pieterskerk, want alleen op basis van goedgelovige bezoekers kan de kerk niet meer draaien.

‘t Orgel
Mijn rondleider begint met trots over de twee orgels te vertellen, het majestueuze orgel boven het schip dateert al van 1400 en is een aantal jaren geleden mede dankzij fondsenwerving – sponsor een pijp – gerestaureerd. De pijpen waren vooral aangetast door sterke temperatuurwisselingen wat onder meer roest veroorzaakt maar dat is inmiddels opgelost door de graven onder de prachtige vloer te ruimen en hiervoor in de plaats vloerverwarming aan te brengen. De temperatuur is dan ook aangenaam, al blijft de vraag of dat ook geldt voor stilzittende schakers.

Belangstellende(n)
Inmiddels is belangstellende twee aangehaakt die een opmerking maakt over de vloer: ‘Hij lijkt niet erg vlak en zo te zien helt hij ook’. De gids licht toe dat de vloer na het ruimen juist veel egaler is dan voorheen. Enthousiast vervolgt hij met een interessante informatie over hoe je in vroeger tijden een plekje veroverde in de kerk. Dat was namelijk alleen voorbehouden aan de rijken die zich een graf in de kerk konden permitteren. Díe graven lagen nogal eens schots en scheef met als gevolg dat als het een erg warme dag was de botjes en beenderen en vooral natuurlijk het rottende vlees een onaangename geur verspreidden. ‘En daar’ – zo vervolgde hij vol vuur – ‘komt de uitdrukking Rijke Stinkerds vandaan.”

Schaakeringen
Ik bedenk dat het goed is dat die schakers niet met deze wetenschap verrijkt worden, want ik kan me toch voorstellen dat als je daar straks op zo’n grafsteen zit te schaken je wellicht toch onwillekeurig af en toe een luchtje denkt te ruiken en je dat meteen associeert met dood en verderf of misschien zelfs wel een vergiftigde pion met de dood tot gevolg! Ik wend me weer tot de rondleider. ‘Is iedereen hier dan vertrokken?’, vraag ik nieuwsgierig, ‘Nee, bij het koor liggen de echte jongens nog, onder de verhoogde vloer. Jan Steen bijvoorbeeld’. Steenkoud, denk ik meteen.

Drieluik

Zwart-Wit drieluik
Verderop aan een muur hangt een kopie van het beroemde drieluik van Lucas van Leyden. Trots meldt de gids dat deze – overigens zeer fraaie – kopie gemaakt is door de bekende Leidse kunstenaar Casper Faasse. Ernaast hangt de footprint, met behulp van röntgenstralen is de zwart-witte ondergrond voor het doek tevoorschijn gehaald en op het naastgelegen paneel afgedrukt. Zo kun je zien hoe het schilderij is opgebouwd. Wedden dat de schakers zich meer aangesproken voelen door dat zwart-witte exemplaar dan het kleurrijke doek ernaast? Het origineel hangt tijdelijk in het Rijksmuseum totdat museum de Lakenhal verbouwd is. Casper mag hier straks ook blijven hangen.

Benieuwd of dat nog van invloed op de schakers zal zijn ‘Het laatste oordeel’. Over hun spel? Schakers kennende hebben ze waarschijnlijk alleen oog voor het bord en de stukken. Maar voor de bezoekers valt er dus ook voor niet schaakliefhebbers nog wel het een en ander te zien.

(Column en foto’s Maaijveld)

November dip en vele andere zaken..

Hebben jullie dit ook? Het is plotseling november, de Sint discussie barst weer los en de kerst ligt op de loer! Ik verlang dan altijd weer terug naar die warme zomerdagen. Aan die heerlijke terrasjes in binnen – en buitenland.
Ok, er is dan ook nog die uur terug (of vooruit) discussie – zie een blog van vorig jaar -, maar ook die gaat wennen. Vanzelfsprekend zijn er ook hier voor – en tegenstanders in de discussie.
Nee, wat ik bedoel is dat de tijd zo snel gaat. Of heeft dat met ouderdom te maken?

Zon en sneeuw overgoten vakantie
Ik was half oktober in de herfstvakantie nog een tijdje in de Auvergne in Frankrijk (in de buurt van Clermont-Ferrand) en had daar een prachtige najaarszon op een terras met temperaturen van 23-30 graden. Dat hebben jullie onder meer kunnen merken aan de actuele berichtgeving op deze website. Ik was even weg. Amper een paar dagen nadat ik van m’n vakantie terugkeerde, viel me daar toch een pak sneeuw in dat gebied?!

Ik ontving van Nederlanders in dat gebied natuurfoto’s met een van sneeuw overgoten landschap. En hier rechts ziet u één van die foto’s met een zon overgoten landschap uit de afgelopen periode.
En nee, ik heb geen november najaars dip. Zoals menigeen jullie en mij zullen willen aanpraten. Ik voel me nu eenmaal beter in een warme omgeving dan in de kou.
Ik zit dan ook deze column (blog) te schrijven achter een pc op een kantoortje naast een radiator.
Lekker warmpjes de winter door. Dat wens ik jullie ook.