Let op de klok, ook de biologische..

biologische klokJa, dit weekend is het weer zover: let op de klok, ook de biologische..
In het najaar (oktober) gaat de klok in de nacht van zaterdag op zondag een uur terug, maar in het voorjaar (maart) een uur vooruit. Heel veel media maakt dan melding van een ontwrichte biologische klok bij heel veel mensen. Ik vraag me dan altijd af of dit wel waar is. Ok, toegegeven ik heb er niet zo’n last van, maar ik kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat er zo erg veel mensen last van zouden hebben.

Biologische klok
Mensen, maar ook dieren, hebben een zogenaamde biologische klok. Dit is een interne klok die aangeeft wanneer we willen slapen, wakker worden of eten. Deze klok wordt aangestuurd door de hypothalamus, het regelcentrum in de hersenen dat achter de ogen zit.” Een slaapcentrum (zie bovenstaand linkje) geeft dan ook uitleg wat die verstoring van je biologische klok allemaal teweeg kan brengen.

Nobelprijs
Vorig jaar ging een Nobelprijs voor de geneeskunde naar het Amerikaanse trio onderzoekers Jeffrey C. Hall, Michael Rosbash en Michael W. Young. Zij onderzochten de invloed op ons dagelijkse functioneren. Hoogleraar Menno Gerkema (RuG): “Beter inzicht in de biologische klok heeft ons bijvoorbeeld geleerd dat nachtdiensten slecht zijn voor onze gezondheid. De diensten leiden tot een verhoogde kans op overgewicht, hart- en vaatziekten en diabetes.
Ik ben zo’n patiënt met hart- en vaatziekten en vraag me nu dan ook af of al mijn jarenlange nachten als popzanger en deejay meegewerkt hebben aan mijn gezondheidsproblemen van nu. Het lijkt me allemaal niet onmogelijk, maar hoe kom je daarachter. Ik heb er toen geen last van gehad of ook maar iets gemerkt. Ja, ik weet het: een stuk jonger kun je veel meer hebben, maar hart- en vaatziekten?!
Erfelijkheid speelt bij mij een hele grote rol. Maar zoals veel van mijn vrienden(innen) zeggen: ‘geniet ervan zolang het kan en gewoon doorgaan met ademhalen’.
En, dat doe ik dan ook.

Gemeentelijke monumenten en hun lot..

gevelplaat LidwinaHeeft u dit nu ook? U kijkt naar een fraai stukje geschiedenis en ervaart dan in feite ook meteen de vergankelijkheid ervan?! Dat had ik de afgelopen periode met het monumentale pand van de Stichting Lidwinahuis aan de Zoeterwoudse Singel te Leiden. Ik kwam daar jaren geleden zakelijk op de afdeling inkoop van de technische dienst. Lees: heel lang geleden.
Om het met de aanhef van deze blog te zeggen ‘Gemeentelijke monumenten en hun lot..’; weer een stukje Leidse geschiedenis zal gaan verdwijnen.

Internet
Het St. Lidwinahuis in Leiden, in de jaren dertig gebouwd als internaat voor katholieke meisjes met een geestelijke beperking, krijgt een woonfunctie. Dit gebouw, in 2010 aangewezen als gemeentelijk monument, ligt aan de Zoeterwoudse Singel in de Burgemeesterswijk, aan de rand van het historische centrum van Leiden.”

BouwplannenHerontwikkeling
Herontwikkeling van de voormalige kinderkliniek ‘St. Lidwinahuis’ tot 22 woningen aan de Zoeterwoudsesingel.
Project ‘Karakter. De naam van het project lijkt me wel vertrouwen te schenken in de goede afloop van die herontwikkeling. Hoewel de prijzen van de bouwen appartementen wel een beetje zijn aangezet op die buurt. Onder makelaars beter bekend als een 3L locatie: locatie, locatie, locatie. Dus zijn die prijzen daarop aangepast.
De uitvoering van die bouwplannen loopt uiteen van 2 tot 5 miljoen (euro wel te verstaan).
Vanuit het plan: “VORM Ontwikkeling BV uit Papendrecht is de ontwikkelaar van het project. De Architectencombinatie uit Den Haag heeft het plan ontworpen. Het gebouw bestaat uit drie aan elkaar geschakelde woonblokken en telt na de transformatie achttien woningen, verdeeld over vier woonlagen: acht herenhuizen en tien stadsappartementen.”

Verkocht
Wie schets mijn verbazing dat ik in een relatief korte tijd een grote rode banier over het bord zag geplakt met daarop de kordate melding: 100% verkocht! We zitten vermoedelijk weer in een flow van goede salariëring met hier en daar topinkomens. Want appartementen/herenhuizen met bijvoorbeeld een prijs van 819.000,00 euro bleek dus snel weg.
Het wachten is nu op de volgende financiële crisis, die volgens insiders binnen afzienbare tijd weer valt te verwachten.
Dan dus maar hopen dat de kopers niet met een ‘onderwaterhypotheek’ zijn opgezadeld.

Lidwinahuis

 

Winter weer voorbij… en de lente op komst?

winterbeeld van het PlantsoenEr waren prachtige winterbeelden te zien in de afgelopen periode. Of het nu met vakantie was in het noorden van het land of gewoon in de eigen omgeving in Leiden. Op bijgaande foto (van Lotte van Asselt) is een fraai schaatsend beeld te zien van een dichtgevroren water van het Plantsoen.
Dit doet mij altijd denken aan de oude plaatjes van Nederlandse meesters al of niet schilderende in de negentiende of twintigste eeuw. Daarvan zijn trouwens ook mooie afbeeldingen van te zien.

Maar is die winter nu alweer voorbij en de lente op komst?
In de afgelopen dagen zagen we de dagelijkse temperaturen ook weer in de dubbele cijfers komen en met daarbij een fraaie zon en een lichtblauwe hemel was het goed toeven. De voorjaarskriebels zijn er bij mij althans weer . Uit de wind in de zon was het best goed te doen. Ik zag mensen alweer op terrassen verschijnen, voor de Leidse cafés maar ook aan de Noordwijkse kust (boulevard).

Sneeuwplaatjes
Ok toegegeven, ik heb hier in een blogbericht al eens eerder een fraai wintertafereel in een trailer laten zien, maar het mogen van mij dan ook wel weer mooie voorjaarsbeelden worden. Die gaan we vermoedelijk dan ook deze maand of in april nog wel voor u schieten. Vanzelfsprekend tonen we die dan hier in een fototrailer.

De schaatsen dus maar weer in het vet zetten en onderin de kast verstoppen.
Het wisselen van de seizoenen blijft altijd leuk..

Communicatie blijft een toverwoord

live wellHeeft u dit nu ook wel? In een e-mail proberen iemand iets uit te leggen en dat er dan blijkbaar iets geheel anders wordt gelezen, blijkt volgens de reply op die mail. Communiceren we dan gewoon niet goed of blijft communicatie een toverwoord? Ja, ik plaats hier een vraagteken, want er gaat bijna altijd wel iets mis. Misschien moeten we toch maar weer ‘gewoon’ met elkaar gaan (af)spreken. Dan kun je aan iemand zijn lichaamsgedrag afleiden wat er wordt gezegd, gevraagd of wat men bedoelde.

Casus
Ik geef u één of meer voorbeelden. Ik wil van mijn stichting SDPN (met wel tien domeinnamen) een tweetal websites (domeinen) laten vervallen. Ik stuur mijn provider een mailtje daarover en plaats die websites als inactief en moet worden opgeheven. Dan krijg je een reply/antwoord op je mail met daarin de rand (casus), maar men weet niet waar de hoed is. Alsof opeens mijn stichting niet meer zou bestaan. Hoe simpel kun je zijn, denk ik dan. Dan wordt je een dag later ook nog even gevraagd of je tevreden bent hoe je geholpen bent. U begrijpt mijn reactie?!

Briefpost
Of je zoekt een postadres van de secretaris van een vereniging om ze een brief of kaart te sturen. Wat denkt u? Post? Dat is toch niet meer van deze tijd! Als je na veel zoeken op die clubsite iets kan vinden van het bestuur, dan zijn het alleen namen en hun e-mailadressen.
Of als je een cursus wilt van een spel of sport! En dan ook nog liefst klassikaal, want je wilt bijgeschoold worden door een fysieke leraar/lerares. Vergeet het maar; ik wens u veel zoeksucces in de wirwar van het internet en het cursusaanbod.
Een eerste les van de communicatie is dat je elkaar kunt bereiken, toch? Of ben ik gewoon (te) oud aan het worden..

Een goed levensmotto staat op bijgaand plaatje. Laten we ons daar maar aan houden.

Krokusvakantie in eigen land en erfgoed

Vakantiehuis in MeppenDe voorjaarsvakantie of in de volksmond: krokusvakantie, is het ideale moment voor een korte vakantie of een weekendje weg. Nu weet ik dat dit in onze streek dit jaar van 17 februari e.v. is, maar wij gingen de afgelopen week al – in een soort voortraject – naar een vakantiehuisje in Meppen (Drenthe, zie foto). Fijn voor jullie zult u zeggen (denken), maar ik maak u deelgenoot van ons uitstapje met een reden.
Onze website Spel of Sport fotografe Maaijveld en uw eindredacteur – dit keer als fotograaf – (staat zij ook eens op de foto’s) bezochten het circa 100 jaar oude ‘Frensenhoes’. Stichting Frensenhoes is een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI) en moet het volledig hebben van donaties. Een goed doel van het Drentse erfgoed lijkt me, vandaar deze blog met enige foto’s.

Frensenhoes
Het Frensenhoes is een authentieke timmerwerkplaats en houtzagerij in Meppen van zo’n honderd jaar geleden en gesticht door Jan Frensen. Stichting Frensenhoes is een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI). Van de website: Frensenhoes houtzagerij“In 1915 werd na het overlijden van zijn vader het ouderlijk huis verkocht, waarna hij in 1916 een timmerwerkplaats bouwde op het huidige perceel te Meppen. Naar deze werkplaats werd ook de werkbank uit zijn eerste timmerwerkplaats overgebracht. Aan de timmerwerkplaats zat geen woongedeelte en Jan woonde bij zijn broer in Aalden. Na zijn huwelijk in 1919 met Roelofje Bloemendal nam hij zijn intrek in het huis van zijn schoonouders te Aalden. Elke dag ging hij per fiets naar zijn timmerwerkplaats in Meppen. Deze situatie heeft geduurd tot 1940. In dat jaar vertrok de familie Frensen naar Meppen, waar al in 1923 aan de timmerwerkplaats een woonhuis was gebouwd.
Het bedrijf is altijd kleinschalig gebleven met een paar man personeel in dienst. Er zijn niet veel huizen in Meppen waaraan door Jan Frensen geen werkzaamheden zijn uitgevoerd.

Erfgoed
Ga ook eens in eigen land op vakantie er is nog zoveel te ontdekken. En met een bezoek aan ons landelijke erfgoed houden we die bijna vanzelfsprekend ook in tact. Wel even afspraak maken en misschien ook iets doneren?!
Hieronder een korte fotoimpressie.

Nooit meer eten met Antonio..

Foto Unity: AntonioHet door mij en m’n familie de afgelopen jaren heel vaak gevisiteerde Restaurant Fratelli in Voorschoten heeft nu nooit meer Antonio in de keuken dan wel in de zgn. ‘huiskamer’ van het restaurantgedeelte. Afgelopen maandag overleed Antonio op 61-jarige leeftijd.
Hij haalde jaren geleden onder meer de lokale pers met zijn zangkwaliteiten meestal later op de avond, nadat er genoeg gegeten was. Hij was altijd in voor een goed gesprek en een whisky. Als je dan nog met weinig gasten was, kwam daar ook een bijna vanzelfsprekende sigaret bij. Roken en drinken waren nu eenmaal zijn goede gewoontes.

‘Hiaaaa Italy’
Menige keren boekten we een tafeltje (met familie) voor feestjes, onze verjaardagen of wedstrijden van Italië voornamelijk tegen Nederland op EK of WK. Groot was dan zijn ergernis als er tijdens zijn dienst door Nederland met 3-0 werd gewonnen. Antonio was dan met vrienden naar buiten gelopen en kwam dan zeker niet meer terug. Maar hij wreef het ons ook maar al te graag in als het Italiaans elftal onze nationale ploeg versloeg.
Jammer dat hij nu nooit meer bij Fratelli Voorschoten zijn zal, maar is hij hopelijk nu verenigd met zijn nog niet zolang geleden overleden ouders.

Rust zacht goede vriend, dank dat je er was.

Jan & Maaike.

(Bron foto van Unity)

Uit het nieuws van Unity.nu:

VOORSCHOTEN – Een markante man is niet meer. Maandag is het bekende gezicht van restaurant Fratelli in Voorschoten onverwacht overleden, dat bevestigt het restaurant op Facebook. ‘Met verdriet in ons hart, maar wel in grote dankbaarheid voor wat wij samen mochten beleven, hebben wij vandaag afscheid moeten nemen van onze lieve vriend/collega Antonio’ zeggen zijn collega’s op Facebook.

Antonio stond bekend als de zingende gastheer van het restaurant. Zaterdagavond wordt hij op de werkvloer onwel waarna hij met spoed naar het ziekenhuis wordt gebracht. Daar is hij maandag overleden. Gelegenheid tot afscheid nemen en condoleren is er op donderdag 15 februari vanaf 10.00 uur in uitvaartcentrum Westduin, Den Haag. Aansluitend vindt de begrafenis plaats. ‘Daarna proosten we graag vanaf 13.00 op Antonio in restaurant Fratelli te Voorschoten.’

 

 

 

Vrijwilligers zijn nog altijd nodig..

Als je in het verenigingswerk zit – uw blogger scribent al jaren – weet je dat je als club niet verder kunt zonder die vele onbetaalde vrijwilligers. Pro Deo werk. Deze week viel mijn oog op een oproep (zie Unity.nu) voor vrijwilligers  voor de Zoeterwoude markt. Iets wat blijkbaar jaarlijks een traditioneel evenement is en nu dus ‘met uitsterven bedreigd‘.

Hoe kan dit?
Is het dan zo moeilijk om die twintig (!) kraampjes van vorig jaar opnieuw te kunnen bemannen? Of is er toch een tendens waar te nemen onder die vrijwilligers van: ‘wat schuift het..?
Ook iets dat je kunt waarnemen bij de clubs. Natuurlijk zijn er nog clubs die goed draaien met veel vrijwilligers, maar ze zijn toch een beetje aan het uitsterven. Probeer maar eens een vrijwilliger te vragen voor iets onbetaald in uw club. Gaat toch niet meer zo makkelijk, merkte ik onlangs ook.

Oude mensen
Opvallend op die foto – bij dit bericht – is dan een groepje ‘oude mensen’ die blijkbaar zitten te bridgen of ‘gewoon kaarten te smijten’. Is het dan zo dat er geen vrijwilligers meer zijn, omdat ze te oud worden en de hedendaagse jeugd dit onbetaalde niet meer willen doen.
Laat me eens weten via een reactie (mailtje naar de redactie van spel of sport) hoe u dit ervaart op uw vereniging?!

Is wat je ziet kunst of kitsch..

Torsende vrouw als kunstNee, ik wil het nu niet over het AVRO-programma hebben – dat ik overigens erg waardeer – maar over kunst (of kitsch) in je omgeving. In mijn geval kan dit over Leiden en omstreken gaan, maar ook wel verder in ons kikkerlandje of zelfs daarbuiten in mijn favoriete vakantieland: Frankrijk.

Veelal als je door ons land toert kom je vreemde kunstwerken tegen. Op de A6 naar het noorden van ons land zie je nog wel leuke kunst, als bijvoorbeeld een verzameling betonnen Olifanten, maar soms begrijp ik er niets van. Ok, toegegeven of iets kunst of kitsch is heeft ook met jou geest en smaak te maken. Ik bedoel, als je in Leiden de verzameling roestwerken naast het museum Naturalis ziet dan heb ik toch de neiging om dit als sloopwerk te zien. En dan bedoel ik in feite: breng het als oud ijzer naar de milieustraat van de gemeente reiniging. Ik kan dit met de beste wil ter wereld – en daarnaast een lange zoektocht in mijn kunstzinnige geest – niet als kunst zien, maar als een vreemde soort kitsch.

Kunst
Houtsnijwerk, kunst of kitschSmaken verschillen. Of dit nu met drank, eten, boeken, film, tv-programma’s of verzin nog maar een reeks van liefhebberijen van mensen is.
Persoonlijk lijkt mij de kunst hier in deze blog door mij getoond, kunst met een grote K.
Op de foto links boven: het zware (ijzer)werk van deze vrouw symboliseert vermoedelijk haar leven en wat ze allemaal op haar schouders heeft. De foto rechts is van een kunstenaar die het beeldhouwen of zo u wilt het houtsnijden tot een ware kunst vereffende. Hij brengt zijn favoriete huisdier tot leven en dan ook nog vlak voor zijn huis. Ik vind het mooi als je zo’n kunstzinnige geest hebt.
Het kunstwerk (foto hieronder) staat in Hoorn, vlak voor het overgebleven stukje Zuiderzee.
Hier moet je dus je geest de vrije loop laten..

NK schaken voor journalisten

NK schaken in sporthal De Moriaan
In het Tata Chess Tournament in de Sporthal De Moriaan (foto) te Wijk aan Zee is elk jaar (al zo’n 27 jaar) een officieus NK schaken voor journalisten. Nou heb ik ooit een freelance baantje aangenomen bij het Leidsch Dagblad (sportseizoen 1993-1994) en kwam ik toen in het toenmalige Hoogovenstoernooi als deelnemer terecht. Maar eerst in een PeRs groepje van schaakliefhebbers. Ik was toen in mijn dagelijkse baan hoofd PR van een onderneming die als toeleverancier van Hoogovens bekend stond. Hierdoor kreeg ik twee jaar achtereen een uitnodiging voor de PeRs-groep met drie ronden in een weekend en veel drank en happen, maar ik was daarvoor teveel schaker. De PR-man van Hoogovens adviseerde mij toen te gaan deelnemen in het NK journalisten. Zodat u maar weet hoe ik daarin terecht ben gekomen. Mijn beste prestatie was een derde plaats, maar meervoudig winnaar Peter Boel (uitgeverij New In Chess) is bijna elk jaar een maatje te groot.

NK-journalisten 2018
StrandschaakEen schaaktoernooi met 24 deelnemers over zeven ronden in vier dagen (18-21 jan.) is voor mij een beetje teveel. Dus ik speelde slechts één partij per dag en incasseerde daarmee drie reglementaire nullen in de avondronden, swah hetzij zo. De drie partijen die ik dan wel speelde waren tegen de op papier ‘wat zwakkere’ deelnemers en ik had de mazzel ze alle drie te kunnen winnen. Met het strand vlakbij was het ook leuk wandelen maar echter wel met een veel te koude wind.

Fileleed
Op de slotdag (zondag 21 januari jl.) kreeg ik dan eindelijk een opponent van vergelijkbare speelsterkte. Op weg naar de speelzaal zat ik 25 minuten vast op de A4 door een ongeval – met veel hulpdiensten voorbij razende – maar ik kwam gelukkig op tijd (13:30 uur dacht ik) de speelzaal binnen. Naar mijn bord lopende zag ik al veel gezichten met vraagtekens mijn kant op kijken en kreeg ik het idee dat er iets niet in orde was. Nou, het bleek dat ik te laat was en dat de slotronde al om 12:30 uur was begonnen. Nog een reglementaire nul erbij zou al te dol zijn, dus mijn tegenstander wilde wel spelen met ruim een uur meer speeltijd op de klok. In orde, dat lijkt heel sportief, maar een ongelijke strijd op die manier. Ik gaf dan ook na tien minuten snelschaken van mijn kant een stuk weg en daarmee ook de partij. Dat was mijn suffe toernooi en eindigde nog net in het linkerrijtje.
Ook dit jaar bleek Peter Boel weer een maatje te groot en prolongeerde zijn titel. Hoewel er dit jaar twee nieuwe gezichten uit Groningen in het deelnemersveld waren. Met één daarvan Benno de Jongh eindigde hij gelijk bovenaan (6 uit 7), maar won Boel de snelschaak barrage (2-0) voor de titel. De andere Groninger (Carl Hoekstra) werd gedeeld derde. Niet slecht voor een eerste deelname.

80 jaar schaken aan de kust

Entree MoriaanEén van de grootste en oudste schaaktoernooien ter wereld is het Tata Chess Tournament. Jahaa, eerst zestig jaar lang het Hoogovens toernooi, later het Corus toernooi en nu dan het Tata schaaktoernooi. Op bijgaande foto staan de laatste zes winnaars afgebeeld in de entree van de speelzaal: De Moriaan te Wijk aan Zee. Dit keer in de hoofdgroep twee spelers die al vijf maal de toernooiwinst behaalden: Vishy Anand en WK Magnus Carlsen. Meer dan tweeduizend spelers (inclusief amateurs) zijn al tachtig jaar aan het schaken aan de kust.

Tachtig
De tachtigste editie is nu gaande en ik heb zojuist mijn eerste schreden in het toernooi gezet door deelname aan een weekend vierkamp in de vierde klasse. Ik scoorde naar m’n rating (+1 =1 -1) met 1½ uit 3 en een normale prestatierating van 1877. Niet om over naar huis te schrijven zegt men dan, maar ik doe het toch maar even. In een nieuwsbericht op deze site kunt u nog enige resultaten van de regioschakers bekijken.

NK journalisten
In het komend weekeinde neem ik – vermoedelijk al meer dan twintig keer – deel aan het NK journalisten te Wijk aan Zee. Mijn beste prestatie ooit is een gedeelde derde plaats, maar meestal eindig ik in de grijze middenmoot van zo’n 25-30 deelnemers. We moeten maar even bekijken of ik dat kan verbeteren, mijn verwachting is echter niet zo hoog. Zeven partijen in vier dagen (twee per dag) is ook een beetje teveel voor mij. Ik probeer de organisatie zo vriendelijk te krijgen dat ze mij een ronde per dag toestaan. Op die manier hoef ik niet op zoek naar een hotel en kan ik dagelijks heen en weer naar de kustplaats. Ik tip dit jaar opnieuw de meervoudig winnaar van dit evenement, Peter Boel, van uitgeverij New In Chess uit Alkmaar. Hij is reeds jarenlang de te kloppen speler in het toernooi.
In de amateursectie op de website zijn alle resultaten in te zien en te volgen. Mits u nieuwsgierig genoeg bent natuurlijk.